منت خدای را - عز و جل- که طاعتش موجب قربتست، و به شکراندرش مزید نعمت، هر نفسی که فرود می رود ممد حیات است و چون برمی آید مفرح ذات؛ پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب.
از دســـت و زبــــان کـــــه بــــرآید کـــز عهده شـــکرش به درآیــــد
بنده همان به که ز تقصیر خویش عــــذر به درگـــاه خـــــــدای آورد
ورنـــــــه ســـــزاوار خـــــداوندیش کـــس نتـــــواند که به جـای آورد
کانون انشا و نویسندگی...ما را در سایت کانون انشا و نویسندگی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 16